Impressions of America

روحش شاد

2007-10-19T10:15:00.000-04:00

دکتر شریعتی : در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی می کنند، و بر حسینی می گریند که آزادانه زیست و آزادانه مرد. . . کاش میشد لحظه ای ابله نبود ...! کاش میشد...! و چه کم بودند آنهایی که این کاش را حقیقت یافتند... و چه کم خواهند بود........ اگر باطل را نمی توان ساقط کرد می توان رسوا ساخت. اگر حق را نمی توان استقرار بخشید می توان اثبات کرد طرح کرد و به زمان شناساند وزنده نگه داشت

2007-08-01T16:14:00.000-04:00

زندگی خیلی پیچیده شده. احساس می کنم هر دو لنگم تو هواس! الآنه که با مخ بیام پایین.

بهار میاد

2007-07-31T18:29:00.000-04:00

مامان داره مياد. ديدار بعد از دو سال تازه ميشه. خيلی گيجم هنوز.
هوا خيلی گرمه. اشکال نداره بذار بياد ببينه ما اینجا چی ميکشيم.
معصومه همش تو این فکره چطور کدبانو بودنش را اثبات کنه همش ميپرسه شب اول چی درست کنم. حق داره. فکر کنم استرس داره ولی به زودی خودش خندش می گیره.
ميخوام ان شاء الّله تا تابستان تموم نشده ببرمش آبشار نياگارا. از بس خانوم دانش براش پزاونجا را داده حتماً خيلی دوست داره بره از نزدیک ببینه.
بهار داره میاد. باید خونه تکونی کنیم.
سفر به سلامت مامان جون!

خبر خوش

2007-07-02T22:56:00.000-04:00

مژده بدين... يا بهتر بگم بايد مژده بدم که يک اتفاق خيلی خوب افتاده! نه بابا سهميه بندی بنزين را نميگم. آره، ميدونم اونم خبر خوشی است ولی فعلاً منظور من اون نيست. به خصوص که اخيراً يک جايي خوندم که کلمه "بنزين" هم به ليست سياه عمو قيلطرچی اضافه شده و وبلاگ هايی که در اين مورد بنويسند را از دم تيغ ميگذرانند. اين خبر خوش، از جنس هسته ای هم نيست. ديگه همه حالشون از هرچی هسته است به هم ميخوره (حتی اگر مال زرد آلو باشه.)

خبر خوش من مربوط به واقعه ای خجسته است که اخيراً در ديار دوبی رخ داد و مادر گرامی بنده بعد از تحمل رنج و محنت بسيار موفق به گرفتن ويزای زيارتی به مقصد ايالات متحده آمريکا گرديدند. اين مقدمه ای خواهد بود که اگر خدا بخواهد ديدار ما بعد از ۲ سال دوری تازه شود و از نزديک کلی قربان صدقه هم برويم.

اين دفعه دومی بود که برای ويزا اقدام ميکردند. دفعه اول بابا و مامان هر دو در سفارت ترکيه Apply کرده بودند که متأسفانه Reject شدند. اينبار بابا فداکاری کرد و ديگه اقدام نکرد تا شانس ويزا گرفتن مامان بيشتر بشه که خدا را شکر موفقيت آميز هم بود.

ولی کلاً خدا لعنتشون کنه! خيلی ملت را اذيت ميکنند. اين امريکا هم وارد شدن بهش دردسر داره و هم خارج شدن از آن. اينجا الان برای ما به يک زندان مدرن و زيبا به وسعت يک قاره تبديل شده که نمی توانيم به ميل خود از آن خارج بشيم. در يک سال گذشته چندين مورد از بچه ها را ديديم که به ايران رفتند ولی برای برگشت با مشکل مواجه شدند.

ممکنه تو دلتون بگين: دنده ات نرم خودت کردی، خودت خواستی! ولی اينطور نيست. آدم وقتی تصميم به کاری ميگيره هرچقدر هم جوانب آن کار را بسنجد، باز هم در عمل با مواردی روبرو ميشه که تا شخصاً آنها را تجربه نکنه معنی هشدار هايي را که ديگران در اون مورد ميدادند را متوجه نميشه. انگار واقعاً بعضی از تجربيات قابل انتقال نيستند.

نميدونم اگر اين حسی را که الان دارم از روز اول داشتم، تصميم به رفتن ميگرفتم و يا ماندن. شاید باز هم رفتن را انتخاب می کردم ولی اینبار آگاهانه تر. اين ميل هميشه در آدم وجود داره که دلش ميخواد انتخاب گر باشه و اگر سختی و مشکلی هم در سر راه هست، خودش و از روی آگاهی برای مواجه شدن با اونها تصميم بگيره. نه اينکه ناخواسته در مسيری قرار بگيره که نه راه پس دارد و نه راه پيش. این خواسته هیچ وقت به طور کامل دست یافتنی نیست ولی ميشه خوش بين بود که با افزايش تجربه، آدم از تصميمات ناقص گذشته خودش و ديگران درس بگيره و حداقل يک اشتباه را دو بار تکرار نکنه.البته فکر کنم موقعی که آدم آنقدر بزرگ شده باشه که اين را بفهمه، ديگه چندان فرصتی برای تصميم گيری های مهم براش باقی نمونده باشه.

يافت می نشود گشته ايم ما

2007-06-05T17:10:00.000-04:00

اگر توی گوگل عبارت " احساس پسرها" را جستجو کنيد در همان صفحه اول به وبلاگ من ميرسيد. اين را امروز بطور اتفاقی وقتی که داشتم آمار وبلاگ را چک ميکردم ديدم. بد جوری دلم کباب شد. بنده خدا هرکی بوده داشته تو گوگل دنبال احساس پسرها ميگشته. حدس ميزنم مشکلش هم خيلی حاد بوده که ديگه به گوگل پناه آورده بوده. ما که جوان بوديم يادمه دخترها بيشتر تو خيابون دنبال احساس پسرها ميگشتن ولی انگار ديگه دوره زمونه عوض شده وهمه چيز را بايد توی اينترنت پيدا کرد.
توی يکی دو سال گذشته محتوای فارسی در اينترنت رشد عجيبی داشته و امروز ديگه واقعاً ميشه "هر چيزی" را در اين دنيای مجازی و جذاب پيدا کرد. در ايران مردم عادی تا يکی دو سال پيش از اينترنت دوری ميکردند و شايد بشه گفت که اصلاً از آن ميترسيدند. اما امروز با افزايش کاربران فارسی زبان اينترنت و گسترش بسيار زياد سايت های ايرانی هيچکس از اين سفره بی بهره نميمونه و هرکس ميتونه بسته به سليقه اش از اون استفاده کند. برای بسياری از جوان ها در ايران، يکی از دلايل جذابيت اينترنت اين است که ميتوانند از اون سؤالاتی را بپرسند که از هيچکس ديگه جرأت پرسيدنش را ندارند و اتفاقاً به جواب هايی هم که از اين طريق به دست می آورند بسيار اطمينان ميکنند. ولی واقعيت اين است که پيدا کردن اطلاعات صحيح و قابل اطمينان در اين محيط کار ساده ای نيست. چه بسيار ذهن های بيماری که تراوشات خودشون را به عناوين مختلف منتشر می کنند و چه بسيار ذهن های تشنه ای که هر مزخرفی را بدون هيچ چون و چرا و بدون اينکه فکر کنند از کجا آمده در خودشون جای ميدهند.
چی بگم... من اول که شروع کردم ميخواستم با اين سوژه یک مطلب طنز بنويسم ولی انگار بازم جدی شد. شايد چون واقعاً جدّيه... نميدونم.

پيک نيک، چادر و دست به آب

2007-05-31T18:43:00.000-04:00

جاتون خالی آخر هفته گذشته یک سفر کوتاه دو روزه رفتیم که خیلی خوش گذشت. جایی که رفتیم شنندوا نام دارد و تقریبا در 100 مایلی جنوب غربی واشینگتن قرار گرفته است. هنگام ورود به این پارک در واقع وارد یک جاده کوهستانی بسیار طولانی می‌شیم که دو طرف یک رشته کوه مرتفع را به هم وصل می‌کند. طی کردن کل مسیر این جاده (البته با سرعت مجاز!) بیشتر از سه ساعت طول می‌کشه. خلاصه که جاتون خالی جای خيلی قشنگی بود.

من تا حالا نشده بود که شب توی چادر بخوابم و اینبار تجربه اولم بود. یکم ترسناک بود چون میگفتند اونجا حیات وحش (در حد خرس!) هم داره و این خودش کافی بود که آدم تا صبح پلک نزنه. البته می‌گفتند که خرس هاش از اون مدلی نیستند که به آدم حمله کنند و فقط تو کار عسل و ماهی هستند. ولی خب خرس، خرس است. حتی اگر به مهربونی جکی و جیل باشه. خدا را شکر ما خرس ندیدیم ولی تا دلتون بخواد آهو و عقاب و پرنده های عجیب غریب دیدیم.

بطور کلی مسافرت تو آمریکا خیلی راحت است. علتش هم اینه که همه چیز سیستم داره و معلومه که چی را کجا میشه پیدا کرد. به عنوان مثال شما ميتوانيد محل چادر زدن خودتون را از 1 ماه قبل به صورت آنلاين رزرو کنيد تا ديگه دچار سرگردانی نشين.

این اجنبی ها مهمترین مشکل ما ایرانیها - مسئله دستشويي رفتن در فضای باز - را خیلی خوب درک کرده اند و آن را هم از نظر کیفی و هم از نظر کمی خيلی جدی ميگيرند. در اغلب جاها علاوه بر دستشويي حتی دوش آب هم وجود داره که خدايي نکرده به ملت سخت نگذره و بتوانند با قلبی آرام ودلی مطمئن از مواهب طبیعت استفاده کنند. حالا شما بخندید ولی به نظر من حل همین مشکل ساده در ایران، میتونه کمک بسیار بزرگی به صنعت توریسم کشور بکند. همه قبول داریم که کشور ما از جنبه های مختلفی از بقیه کشورها عقب است و جبران اکثر این موارد نیاز به تلاش زیاد و البته زمان دارد. ولی مواردی هم هستند که پیشرفت در آنها واقعا فقط مدیریت صحیح و تدبیر می خواهد و تحول در این زمینه ها می تونه حتی یک شبه هم به وجود بیاد. نمونه اش، گلاب به روتون، همین موردی که در بالا اشاره شد.

شرمنده اگر کمی جسته و گریخته نوشتم. به عنوان حسن ختام برنامه هم چند تا از عکس های سفر را براتون در نظر گرفتیم که امیدوارم خوشتون بیاد.

2007-05-14T09:37:00.000-04:00

سلام به همه دوستان
فقط خواستم بگم که من هنوز زنده هستم و عذرخواهی کنم اگر اومدين اینجا ديدين جا تره ولی بچه نيست!
درگير امتحانات پايان ترم هستم که انشاء الّله بزودی تمام ميشوند.
مخلصيم

روزهای زندگی

2007-05-02T01:01:00.000-04:00

به قول شاعر گفتنی "عمر گران ميگذرد خواهی نخواهی / سعی در آن کن نرود رو به تباهی" . احساس ميکنم تازگی ها بيشتر گذر عمر را احساس ميکنم. آخه من هيچ وقت فکر نميکردم اينقدری بشم (فعلاً بيشتر منظورم سن است نه وزن!) هميشه وقتی ميشنيدم يک نفر 24 سالش شده به خودم ميگفتم: 17، 18، 19، ... ، 23، 24 اوووه! هنوز خيلی مونده من به اونجا برسم. بعدش هم کلی خوشحال ميشدم که آخ جون! فرصت دارم يک عالمه کار های باحال تا اون موقع انجام بدم. هميشه اين حس را داشتم که جلو هستم و به اندازه 'کافی' فرصت دارم. خوب... حالا اين منم... در شرف تولد 24 سالگی زندگی و البته با احساستی کاملاً متفاوت. برای اکثر آدم ها (به خصوص پسر ها) تولد 18 سالگی خيلی ويژه است و همش کنجکاو هستند بدونند 18 سالگی چه حسی دارد. اما بايد اعتراف کنم من امشب ذهنم خيلی بيشتر از اون موقع مشغول است. همش از خودم ميپرسم در ازای اين 24 سال از عمر چی به دست آوردم؟ و آيا در اين معامله سود کردم يا زيان؟
به نظر ميرسه جوانی هم به نوبه خودش دارای مراحل مختلفی باشد. از 18 تا حدود 25 سالگی مرحله اول جوانی است. مرحله جوانی با کلّه داغ! مرحله ای که آدم فکر ميکند زور رستم و عمر نوح دارد و دلش ميخواد دنيا را تکون بده. اما به اواسط دهه 20 که ميرسی کم کم متوجه ميشوی که نه داداش، از اين خبرها جايی نيست و بايد واقع بينانه تر به زندگی نگاه کرد. اين حس باعث ميشه که آدم 4-5 سال بعدی زندگی را با احتياط بيشتر و ريسک کمتری سپری کنه طوری که مطمئن باشه در آخر اين دوران سرمايه ای برای بقيه عمرش فراهم کرده است. اين سرمايه ميتونه هر چيزی، چه مادی و چه معنوی باشد فقط مهم اين است که آدم بدونه که در ازای سالهای با ارزش جوانی چيزی بدست آورده که ميتونه بهش افتخار کند. در مورد 30 سالگی به بعد الکی چيزی نميگم چون واقعاً نميدونم تو دهه سوم زندگی چه خبر است. ولی اون هم بايد جالب باشد چون احتمالاً دوران ثبات خانواده و بهره بردن از خيلی چيز هايی است که تا اون لحظه از زندگی به دست آمده است. البته همه اينها يک شرط کوچک دارد و اونم اينه که آدم تا اون موقع زنده و البته سلامت باشد!
خلاصه که من فکر ميکنم دوران اول ديگه برای من به سر آمده و دارم خودم را کم کم برای دوران دوم آمده ميکنم. دوران هيجان انگيز و باحالی بايد باشد.

تا خواست خدا چی باشه...

عکس و فيلم از دانشگاه مريلند

2007-04-22T01:05:00.000-04:00

چند وقت پيش، وقتی که فصل داشت عوض ميشد، يک سری عکس و فيلم از محوطه دانشگاه مريلند گرفتم که قصد دارم به تدريج اينجا بگذارمشون. فعلاً با چند تا عکس شروع ميکنم:

برای دیدن آلبوم کامل روی عکس ها کلیک کنید.

Satisfaction

2007-04-11T21:32:00.000-04:00

Done! A week of pressure, hard work and no sleep is finally over. I had my qualifying exam this morning and thank god (repeat 3 times!) the result was excellent!

The format of PhD Qualifying Exam in our major is that they give you a research question which is absolutely irrelevant to your field and to what you already know and expect you to learn as much as you can about that topic in a one week period. You need to address your specific question with sufficient details in an oral presentation and then answer the questions of the committee. You can use the open literature but you are also required to have your own original ideas and propose creative ways of addressing that problem.

I actually like this format because they don't want to test you in the things you have memorized or the courses you are already tested in, instead they try to assess your ability in conducting independent research and that is what a real "doctor" needs in future.
Both my adviser and the committee chair were very happy with my presentation and said that it couldn't be any better in that limited time... good job!

It is always good to see the result of the effort you put into something immediately. I know life is not fair and it doesn't happen always and that is exactly why I really appreciate it now.
I do thank all of you dear friends who prayed for me and wished me luck. That means a lot to me and it is so great to know that you have some good friends out there that care about you.
I wish you all the best and hope that you will be successful in every aspect of your life. (smile)

Anniversary

2007-03-30T11:28:00.000-04:00

There are two types of people: Those who live their dreams, and those who leave them.

Today is March 30. I love this date. Our dream life started in such a day, last year.

امتحان

2007-03-28T15:00:00.000-04:00

من... ميان ترم... 2 تا... امروز... فردا...
شما... دعا... خيلی... امروز... فردا...

~خبر جدید: اولیش خوب شد. در نتیجه:
من... ميان ترم... یکی دیگه... فردا...
شما... هنوز... دعا... خيلی... فردا...

~~خبر جدیدتر: دومیش هم خوب شد خدا را شکر. آره بابا، خودم می دونم. همش دعای شما بوده. دستتون درد نکنه. تازه امتحان اصلی (PhD Qualifier Exam) حدود 10 روز دیگر است. برای اونم سنگ تمام بذارین جون من!

شکموها

2007-03-25T03:13:00.000-04:00

الان ساعت 3 صبح است. تا همين الان داشتيم با معصومه گوشت پاک ميکرديم! هميشه هر وقت بابا را ميديدم که ساعت ها برای اين کار وقت صرف ميکرد از خودم می پرسيدم: يعنی منم حوصله اين کارها را دارم؟!
داستان از اين قراره که بچه ها يک گوشت فروشی حلال جديد توی Baltimore که 55 کيلو متر با ما فاصله داره، پيدا کردن که خيلی گوشتش عالی است. امروز رضا زنگ زد که دارند ميرن اونجا و اگر ما هم چيزی بخواهيم برامون می خرند. خلاصه اينجوری شد که باز از حول شکم، شب امتحانی توی دردسر افتاديم.
البته خداييش که به زحمتش می ارزد... آدم را ياد گوشت های ايران می اندازد...
در ضمن شکمو هم خودتی! اگر شما هم 18 ماه از اين گوشت های مونده تنها مغازه حلال شهر ما خورده بودين، با ديدن اين محموله جو گير می شدين! خلاصه فردا همگی ناهار مهمان ما (لبخند!)

!بهار آمد، ربيع آمد

2007-03-21T22:51:00.000-04:00

امسال اول بهار با اول ربيع الاول يکی شده است. اين ممکن است برای خيلی ها چيز خيلی مهمی نباشه ولی اگر شما هم، هم ربيعی بودين و هم بهاری، اونوقت اهميت قضيه را درک ميکردين.
تازه امسال سال (گلاب به روتون!) خوک هم هست. سالی که من و بسياری از دوستام توی اون به دنيا آمديم. ميگن سال خوک برای متولدينش "اومد" داره... بايد صبر کرد و ديد.
به هر حال برای همه دوستان خوبم سالی پر از سلامتی و شادکامی و موفقيت آرزو ميکنم.

زمان

2007-03-03T11:55:00.000-05:00

"زندگی" برای آدم "وقت" باقی نمی گذارد!

امضاء:خودم

Storm

2007-02-24T11:52:00.000-05:00

A new storm alert is issued this morning and it means that we should buckle up for the second sever storm of this season. I didn't get a chance to write about the first one but it was quite devastating.
The major problem for us was getting our cars out of the parking lots. All the cars were surrounded by iced snow and there was no way one could pull them out without extra help. In my case I asked for help from one of the maintenance crew of our housing complex and he brought me some "Ice Crystals" that I put near the tires to help the snow melt down and become less slippery.
Americans are super careful about their safety. Hundreds of snow plowers start cleaning all the streets and passages,with the least amount of snow accumulation, to prevent accidents.
I really like that and I hope we were doing the same back home. I remember we had to struggle for weeks to get the ice and snow out of our way even after a mild storm, or just pray for a warm weather and heavy rain that can melt down the snow and wash it out of the way.
These are simple things in civil planning and do not require very heavy budgets to implement but they do have significant effect on the quality of life in big cities in metropolitan areas.

خارج کجاست؟

2007-01-27T23:45:00.000-05:00

از وقتی به آمریکا آمدم و با تصویر واقعی اینجا آشنا شدم همیشه دلم ميخواسته يک جوری و از يک طريقی بتونم اين تصوير را به کسانی که توی ايران زندگی ميکنن و نميتونن اينجا را از نزديک ببينن معرفی کنم. برای خود من که هميشه جالب بود بدونم يک نفر که اونوره دنيا زندگی ميکنه، از صبح که از خواب بلند ميشه تا شب چه کارهايي انجام ميده، چه دغدغه هايي داره و از چه چيز هايی لذت ميبره؟
از اون جالب تر برام اين بود که تصویر واقعی محل زندگی و کارو تفریح آدم های جاهای ديگه ی دنيا را ببينم. علت اصليش هم اينه که به نظر من اين خيلی مهمّه که آدم در هر مقطع زندگی و هرجايی که هست از شرايط نسبی خودش آگاهی کامل داشته باشه و کلاً نسبت به بقيه دنيا در جهل (بخونيد در کف!) نباشه. اين باعث ميشه که بتونه داشته ها و نداشته های خودش را بشناسه و بر مبنای آنها برای آينده برنامه ريزی کنه.
خلاصه که من بر مبنای همين عقايد و اصول واهی يک تصميم گرفتم. ميخوام بعضی از روزها از صبح که از خونه خارج ميشم دوربين فيلم برداری را روشن کنم و تا شب از تک تک جاهايی که ميرم فيلم بگيرم و بعدشم بذارمشون روی يکی از اين سايت های video sharing که دارن هر روز مثل قارچ سبز ميشن. اين ويديو ها احتمالا بيشتر به درد دانشجوهايی ميخوره که برای ادامه تحصيل در خارج مردد هستن و دنبال يک سورس مطمئن ميگردن که آنها را با حقايق "اونوره آب" آشنا کند.
اميدوارم به زودی (در 100 سال آينده) بتونم اين تصميم را عملی کنم... تا خدا چه خواهد!

New Look

2007-01-19T02:59:00.000-05:00

I just updated almost everything here. Nice, isn't it? ;)

عید شکرگذاری

2006-11-22T13:28:00.000-05:00

عید سعید شکرگذاری مبارک باد!!!

Variety is the spice of life!

2006-08-08T00:17:00.000-04:00

I can't believe it is over. I mean almost over. Today was August 7 and only three more weeks are remaining from summer. Looking back at the last 2-3 months of my life, I confidently call it the most memorable season of my life. If I sit down to write all the good things and all the blessings that came to me during this time, I am sure I need to write dozens of pages and it just covers a small part of it. Thank god, Al-hamd and Elahi shokr!
When the new semester starts we should completely change the format of our life. Both of us will be very busy with our course work and research and will have less time to spend together or just manage the family needs. But hopefully none of us are worried about that and we are sure we can easily and joyfully handle it. We just consider it as a new blessing from god and a new way of enjoying our life.

Kadix Farsi Exam

2006-08-06T02:14:00.000-04:00

What a day! This morning we decided to drive to Virginia to take part in a Farsi translation exam. Actually we didn't want to drive at first because I thought it is much more convenient to take the metro but when going to Halalco for buying some Zabiha meat and trying some Persian food in Shamshiri restaurant were added to our list, we had no other choice but to drive. I had all the maps from google on my laptop and I thought that's all we need but I was wrong. The path was so complicated it took us 2 hours and a half to get there.(compared to 30 mins if one is not lost in the streets around the white house!)
Kadix, the company which run the tests, was on the 7th floor of the nature conservancy building. We were sitted in two different rooms in order not to cheat! The exam itself had 3 parts and we first started with the second one(That was so funny). The whole idea behind this test was to validate the tests they are going to use to recruit their translators in future. It was really interesting for me that they were investing so much time and money just to validate the questions they are going to use to filter the future applicants.
Although the test was really tiring (3.5 hours!) but I found it really interesting specially because it reminded me of my experience as a translator for Alvan nama stone Co. in Iran. Good old days!

Helping hand

2006-07-31T11:04:00.000-04:00

"It was on my fifth birthday that Papa put his hand on my shoulder and said, 'Remember, my son, if you ever need a helping hand, you'll find one at the end of your arm.''
- Sam Levenson

Down with Webstats4u!

2006-07-27T17:59:00.000-04:00

I just removed the webstat4u counter and the blog is up again. Webstat was loading pop-ups beside my weblog which was so irritating. I googled the problem and realized that I am not the only one with this problem. Many others are complaining as well. I decided to install an invisible quite counter instead. It seems to be working with no trouble but please let me know if you see any more pop-ups.

2006-06-25T13:17:00.000-04:00

Lazy men

2006-05-05T18:53:00.000-04:00

"Progress isn't made by early risers. It's made by lazy men trying to find easier ways to do something.
- Robert Heinlein"